Interwencja wieńcowa w przypadku trwałej okluzji po zawale mięśnia sercowego ad

Wsparcie korporacyjne z kilku źródeł stanowiło 6% całkowitego finansowania i wsparcia rzeczowego dla procesu, zgodnie z opisem w oświadczeniu dotyczącym wsparcia. Rada monitorująca dane i bezpieczeństwo wyznaczona przez NHLBI nadzorowała przebieg badania i monitorowała efekty leczenia. Komisje recenzentów instytucjonalnych w ośrodkach uczestniczących zaakceptowały protokół badania, a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Przygotowując ten raport, zarządzanie danymi i analiza statystyczna zostały przeprowadzone przez centrum koordynujące dane z nadzorem autorów akademickich, którzy mieli pełny dostęp do danych i ręczyli za dokładność i kompletność danych oraz analizę. Firmy, które zapewniły wsparcie finansowe, produkty lub obie te grupy, nie miały żadnej roli w projektowaniu, analizie lub interpretacji wyników badania ani w decyzji o przekazaniu manuskryptu do publikacji. Badana populacja
Pacjenci kwalifikowali się do włączenia do badania, jeśli koronarografia przeprowadzona od 3 do 28 dni po zawale mięśnia sercowego wykazała całkowitą niedrożność tętnicy związanej z zawałem o słabym lub nieobecnym przepływie przeciwzakrzepowym, zdefiniowanym jako stopień przepływu w trombolizie w zawale mięśnia sercowego (TIMI) wynoszący 0 lub oraz jeśli spełniły kryterium podwyższonego ryzyka, zdefiniowane jako frakcja wyrzutowa mniejsza niż 50% (oceniona przez echokardiografię, wentrykulografię radionuklidów lub wentrykulografię kontrastową), bliższe zamknięcie dużego naczynia nasierdziowego z obszarem wysokiego ryzyka lub oba. 21 Angiogramów kwalifikujących poddano przeglądowi w głównym laboratorium angiografii. Okres kwalifikacyjny trwający od 3 do 28 dni był oparty na dniach kalendarzowych; dzień był dniem wystąpienia objawów. Zatem minimalny czas od zawału mięśnia sercowego do angiografii wynosił nieco ponad 24 godziny. Kryterium wykluczenia było niewydolność serca NYHA III lub IV, wstrząs, stężenie kreatyniny w surowicy wyższe niż 2,5 mg na decylitr (221 .mol na litr), angiograficznie znamienna lewa lub trójnaczyniowa choroba wieńcowa, dławica w spoczynku i ciężkie niedokrwienie testy wysiłkowe (które były wymagane, jeśli strefa zawału nie była akinetyczna lub dyskinetyczna) .21
Leczenie
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do PCI z umieszczeniem stentu i optymalną farmakoterapią lub optymalną terapią medyczną. Randomizacja została przeprowadzona przy użyciu interaktywnego automatycznego systemu odpowiedzi telefonicznej; projekt permutowanego bloku został użyty do wygenerowania losowych przydziałów w każdym miejscu badania.
Wszyscy pacjenci otrzymali optymalną terapię medyczną, w tym aspirynę, leczenie przeciwzakrzepowe, jeśli jest wskazane, hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, blokowanie beta i terapię obniżającą poziom lipidów, o ile nie ma przeciwwskazań. Leczenie tienopirydyną rozpoczęto przed PCI i kontynuowano przez 2 do 4 tygodni u pacjentów poddanych stentowaniu. Po doniesieniach na temat skuteczności przedłużonego leczenia tienopirydyną, 22,23 tienopirydyny było zalecane w dwóch badanych grupach przez rok po zawale mięśnia sercowego.
Pacjenci przydzieleni do PCI byli poddawani procedurze w ciągu 24 godzin po randomizacji. Zalecono stosowanie inhibitorów glikoproteiny IIb / IIIa. Zalecano stentowanie dla zamkniętego segmentu, a także dla wysokiej stenozy w głównych proksymalnych lub dystalnych segmentach, gdy tylko jest to technicznie wykonalne w grupie PCI.
[podobne: leczenie w komorze hiperbarycznej, usg wrocław prywatnie, podświadomość człowieka ]
[hasła pokrewne: vigrax jak stosować, purinasin, polmed starogard gdański ]