Kontrolowany placebo test pioglitazonu u osób z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby ad 5

Firma Takeda Pharmaceuticals North America dostarczyła tabletki zawierające pioglitazon i placebo. Była to propozycja zainicjowana przez badaczy, a firma Takeda Pharmaceuticals nie brała bezpośredniego ani pośredniego udziału w projektowaniu, zbieraniu danych ani przygotowywaniu manuskryptu. Wyniki
Zgodność podmiotu i zdarzenia niepożądane
Zgodność z badanym lekiem wynosiła 95% lub więcej, z wyjątkiem jednego pacjenta, który otrzymał pioglitazon (50% zgodności). Siedmiu pacjentów nie ukończyło badania: jeden badany w grupie placebo miał poziomy aminotransferazy wątrobowej, które przekraczały górną granicę normalnego zakresu w okresie docierania i został wycofany z badania; dwóch pacjentów (po jednym w każdej grupie) wycofało się z badania w ciągu tygodnia po rozpoczęciu badania z powodów osobistych; dwie osoby (jedna w każdej grupie) wycofały się, ponieważ choroba wieńcowa była klinicznie podejrzewana i później potwierdzona pomimo prawidłowego zapisu elektrokardiogramu; jeden pacjent z grupy placebo miał zmęczenie i wycofał się po 4 tygodniach; i jeden osobnik w grupie pioglitazonu wykazywał zmęczenie związane z łagodnym obrzękiem kończyn dolnych i został wycofany po 9 tygodniach leczenia. Inne niż kliniczne objawy niepożądane były związane ze stosowaniem pioglitazonu.
Wyjściowa charakterystyka kliniczna
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów i wyniki po 6 miesiącach. Obie grupy były podobne pod względem wyjściowej charakterystyki klinicznej (Tabela 1) i miały ciężką insulinooporność, co sugerowano na podstawie poziomu insuliny na czczo, który był czterokrotnie wyższy niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej (P <0,001). Pomimo podwyższonego poziomu insuliny na czczo, osoby z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby miały znacznie podwyższone stężenie wolnych kwasów osoczowych na czczo w porównaniu ze zdrowymi kontrolami (P <0,001), co wskazuje na znaczną oporność na insulinę w tkance tłuszczowej (Tabela 1).
Odpowiedź metaboliczna
Interwencja żywieniowa plus placebo miały ograniczony wpływ na zmienne metaboliczne (tabela 1). Dwanaście z 21 osób straciło na wadze, ze średnim 4% spadkiem średniej masy ciała (-3,2 . 0,5 kg masy ciała). W porównaniu z osobnikami, którzy otrzymali placebo, pacjenci otrzymujący pioglitazon mieli niewielki przyrost masy ciała (2,5 . 0,5 kg) i wzrost tkanki tłuszczowej 1,5 . 0,5% (P <0,01 dla obu porównań), ale mieli również poprawę we wszystkich zmiennych metabolicznych (Tabela 1). W grupie placebo insulina w czczo na czczo i wolne poziomy kwasów tłuszczowych pozostały niezmienione, natomiast w grupie pioglitazonu stężenie insuliny było zmniejszone o 34% (P <0,001), a poziomy wolnych kwasów tłuszczowych o 17% (P = 0,04), wskazujące na zwiększoną wrażliwość na insulinę odpowiednio w tkankach obwodowych i tłuszczowych (Tabela 1).
Rysunek 1. Ryc. 1. Aminotransferaza z osoczem asparaginianu (panel A) i aminotransferaza alaninowa (panel B) podczas okresu docierania (tygodnie -4 do 0), okres leczenia (tygodnie 0 do 24, obszar zacieniony) i Okres obserwacji po leczeniu (tygodnie 24 do 28); Tłuszcz wątrobowy oznaczony metodami spektroskopii rezonansu magnetycznego przed i po zabiegu (panel C); i stężenia osoczowe adiponektyny przed i po leczeniu (panel D)
[przypisy: jakie może być zdrowie, numer w kolejce do sanatorium, ośrodek odwykowy nfz ]
[podobne: stomatolog warszawa wola, usg wrocław prywatnie, aspicam bio ]