Mutacje genów p53 genu supresorowego p53 u dzieci i młodych dorosłych z wtórnymi nowotworami złośliwymi cd

Materiał uzyskany z podwójnych reakcji łańcuchowej polimerazy został sklonowany i sekwencjonowany niezależnie w celu wyeliminowania możliwości interpretacji nieprawidłowych zasad, wywołanych przez łańcuchową reakcję polimerazy, jako rzeczywiste mutacje punktowe. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Typ i częstotliwość nowotworów, szczególnie tych związanych z zespołem Li-Fraumeni, u 59 pacjentów. Każdy z 59 pacjentów w tym badaniu był leczony z powodu pierwotnego nowotworu złośliwego, a następnie miał drugi nowotwór złośliwy. Pacjenci byli w wieku od 0,5 do 37 lat (średnia, 12,1; mediana, 14) w momencie początkowej diagnozy i byli w wieku od 4 do 54 lat (średnia, 22,9; mediana, 23), gdy drugi guz był uznany. Nikt nie miał historii rodzinnej świadczącej o zespole Li-Fraumeni. Tabela pokazuje różne kombinacje pierwszych i drugich nowotworów występujących w tej kohorcie. U 25 z 59 pacjentów oba rodzaje raka były typu związanego z zespołem Li-Fraumeni; w kolejnych 25, pierwszy lub drugi nowotwór był związany z zespołem; a w 9 żaden z guzów nie był statystycznie związany z pokrewnymi Li-Fraumeni.
Rysunek 1. Rysunek 1. Mutacje genu p53 występujące w czterech rodzinach. Region obejmujący egzon od 5 do 9 został zsekwencjonowany, jak opisano w tekście. Segmenty w ramkach identyfikują regiony IV i V, konserwowane przez ewolucję.10 Każdy panel pokazuje szczególną mutację punktową w obrębie kodonu względem otaczającej sekwencji; Pokazano sekwencje klonów typu dzikiego (wt) i zmutowanych (mut). Litery wewnątrz kół reprezentują podstawienia aminokwasów, które wynikałyby z mutacji pary zasad. W każdej z tych próbek nie zidentyfikowano żadnych innych mutacji genu p53. W panelu reprezentującym rodzinę 49, zmutowana sekwencja zawiera pary dzikiego typu i zmutowane pary zasad, odzwierciedlające zastosowanie zebranej próbki, jak opisano w sekcji Metody. R oznacza argininę, W tryptofan, H histydynę, G glicynę i V walinę.
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka pacjentów z mutacjami genów genów p53. U czterech z 59 pacjentów (6,8 procent) stwierdzono mutacje genu p53, który zmienił przewidywaną sekwencję aminokwasów. Ponieważ te mutacje znaleziono w DNA leukocytów, zakładano, że są obecne w linii płciowej. Jedna mutacja wystąpiła w kodonie 248 egzonu 7 (arginina do tryptofanu), po jednym w kodonach 273 i 282 egzonu 8 (odpowiednio argininy do histydyny i argininy do tryptofanu), a czwarta w kodonie 325 egzonu 9 (glicyna do waliny). ) (Ryc. 1). Wiek pacjentów, histologiczne cechy nowotworów i specyficzne zmiany mutacyjne, a także czasy rozwoju drugiego raka, różniły się znacznie (Tabela 2). Ta heterogeniczność była zgodna z przypadkowym nabyciem wtórnych zmian, które ostatecznie doprowadziły do pełnej ekspresji raka26
Ryc. 2. Ryc. 2. Skrócone rodowody czterech rodzin z mutacjami p53 genów, w których probandy miały drugie złośliwe nowotwory. Panele po lewej pokazują wyniki w chwili rozpoznania pierwszego raka w probandach (strzałki); ci po prawej, ustalenia dla tych samych rodzin po zakończeniu badania
[przypisy: roślinne komórki macierzyste, badania przed zajściem w ciążę po 30, numer w kolejce do sanatorium ]