Pięcioletnia obserwacja pacjentów przyjmujących Imatinib w przypadku przewlekłej białaczki szpikowej ad 6

Panel A pokazuje, że po 60 miesiącach z 350 pacjentów z całkowitą odpowiedzią cytogenetyczną po 12 miesiącach terapii imatinibem, szacunkowo 97% nie przeszło do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego. Odpowiednie wskaźniki dla 86 pacjentów z częściową odpowiedzią cytogenetyczną i dla 73 pacjentów, którzy nie wykazywali głównej odpowiedzi cytogenetycznej, wynosiły odpowiednio 93% i 81% (P <0,001, P = 0,20 dla porównania pomiędzy pacjentami z całkowitą odpowiedzią cytogenetyczną i te z częściową odpowiedzią). Po 12 miesiącach 44 pacjentów przerwało imatinib, a zatem nie włączono ich do tej analizy. Panel B pokazuje, że po 60 miesiącach 139 pacjentów z całkowitą odpowiedzią cytogenetyczną i obniżeniem poziomów transkryptów BCR-ABL co najmniej 3 log, 100% było wolnych od progresji do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego. Odpowiednia częstość dla 54 pacjentów z całkowitą odpowiedzią cytogenetyczną i obniżeniem poziomów transkryptów BCR-ABL poniżej 3 log wynosiła 98%; odsetek 88 pacjentów bez całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej wyniósł 87% (P <0,001; P = 0,11 dla porównania między pacjentami z główną odpowiedzią molekularną a pacjentami bez głównej odpowiedzi molekularnej). Po 18 miesiącach 86 pacjentów przerwało imatinib, a 186 pacjentów osiągnęło pełną odpowiedź cytogenetyczną, ale nie uzyskali dostępnego wyniku PCR. Cytogenetyczne i molekularne odpowiedzi miały znaczący związek z przeżyciem bez zdarzeń i odstraszaniem przed progresją do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego (Figura 3). Analiza przełomowa dla 350 pacjentów, którzy uzyskali pełną odpowiedź cytogenetyczną w 12 miesięcy po rozpoczęciu leczenia imatynibem wykazała, że po 60 miesiącach 97% pacjentów (95% CI, 94 do 99) nie przeszło do fazy przyspieszonej lub wybuch kryzysu. W przypadku 86 pacjentów z częściową odpowiedzią cytogenetyczną oszacowanie wyniosło 93% (95% CI, 87 do 99); w przypadku 73 pacjentów, którzy nie mieli głównej odpowiedzi cytogenetycznej w ciągu 12 miesięcy, oszacowanie wyniosło 81% (95% CI, 70 do 92) (ogólnie, P <0,001; P <0,001 dla porównania pomiędzy pacjentami z całkowitą odpowiedzią i osoby bez pełnej odpowiedzi, a P = 0,20 dla porównania między pacjentami z pełną odpowiedzią i pacjentami z częściową odpowiedzią) (Figura 3A).
Po 60 miesiącach oszacowane ryzyko progresji choroby było istotnie wyższe dla grupy wysokiego ryzyka pacjentów, zgodnie z systemem punktowym Sokala (P = 0,002); szacowane stawki dla pacjentów z grup wysokiego ryzyka, pośredniego ryzyka i niskiego ryzyka wynosiły odpowiednio 17%, 8% i 3%. Jednakże wynik Sokala nie był związany z progresją choroby u pacjentów, którzy mieli pełną odpowiedź cytogenetyczną (odpowiednio 95%, 95% i 99% w grupach wysokiego ryzyka, pośredniego ryzyka i niskiego ryzyka) (P = 0,20 ogółem; P = 0,92 dla porównania między grupą wysokiego ryzyka i grupą wysokiego ryzyka, a P = 0,16 dla porównania między grupą niskiego ryzyka a grupą wysokiego ryzyka).
Odpowiedź molekularna po 12 i 18 miesiącach była również związana z długotrwałymi wynikami. Po 60 miesiącach u pacjentów, u których wystąpiła pełna odpowiedź cytogenetyczna i redukcja co najmniej 3 logowanych poziomów transkryptów BCR-ABL w komórkach szpiku kostnego po 18 miesiącach leczenia, oszacowano przeżywalność bez progresji CML 100%.
[więcej w: olx szydłowiec, endometrioza w odbycie objawy, jakie może być zdrowie ]
[więcej w: stomatolog warszawa ursynów, olx szydłowiec, minoksydyl ]