Pięcioletnia obserwacja pacjentów przyjmujących Imatinib w przypadku przewlekłej białaczki szpikowej ad 8

Warto zauważyć, że pacjenci, u których stwierdzono wysokie ryzyko na podstawie wyników skali Sokala, mieli niższą częstość całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej (69%) niż pacjenci z niskim ryzykiem lub pośrednim ryzykiem (odpowiednio 89% i 82%). Jednak ryzyko nawrotu u pacjentów, którzy mieli odpowiedź cytogenetyczną, nie było związane z oceną Sokala. W przypadku leczenia interferonem wynik Sokala był ważny nawet wśród pacjentów z pełną odpowiedzią cytogenetyczną.19 Co godne uwagi, żaden pacjent, który miał całkowitą odpowiedź cytogenetyczną i obniżenie poziomów transkryptów BCR-ABL co najmniej 3 log po 12 lub 18 miesiącach po rozpoczęciu leczenia imatynibem, miał progresję CML o 60 miesięcy. Tylko 2% pacjentów, którzy mieli całkowitą odpowiedź cytogenetyczną i obniżenie poziomów transkryptów BCR-ABL mniejszych niż 3 log po 18 miesiącach, przeszło do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego po 60 miesiącach.
Obecnie zaleca się kontynuowanie terapii imatinibem w nieskończoność. Anegdotyczne doniesienia sugerują, że przerwanie leczenia imatynibem, nawet u pacjentów z niewykrywalnymi poziomami transkryptów BCR-ABL, powoduje nawrót 20 .4-24 Chociaż nie wiadomo, dlaczego imatinib nie jest w stanie wyeluować złośliwego klonu, potencjalne mechanizmy obejmują wypływ leku 25 i amplifikacja lub mutacja genu BCR-ABL.26 Jest również możliwe, że imatynib nie może całkowicie hamować aktywności kinazy BCR-ABL; niski poziom aktywności pozwoliłby komórkom na przetrwanie, ale nie na proliferację. Alternatywnie, złośliwy klon może przetrwać poprzez mechanizmy niezależne od kinazy BCR-ABL
Wstępne badania dwóch nowych inhibitorów kinazy BCR-ABL, które są silniejsze niż imatynib – dazatynib i nilotynib – wykazały wysoki odsetek odpowiedzi u pacjentów, którzy mieli nawrót podczas leczenia imatynibem.28,29 Pomimo swojej siły, inhibitory te nie mogą wyeliminować wszystkich Komórki CML in vitro30. Tak jak w przypadku pacjentów biorących udział w naszym badaniu, przyjmuje się, że u pacjentów otrzymujących te leki można uzyskać trwałą odpowiedź nawet bez eliminacji choroby, jeśli występuje zmniejszenie poziomów transkryptów BCR-ABL co najmniej o 3 log.
Warto zauważyć, że tempo postępu choroby wśród pacjentów w naszym badaniu wyraźnie spadało, chociaż trend nie osiągnął istotności statystycznej. Jeśli utrzyma się, tendencja taka byłaby zgodna z odkryciem, że mutacje w genie BCR-ABL są główną przyczyną nawrotu u pacjentów leczonych imatynibem.31 Jeśli założymy, że mutacje poprzedzają terapię imatynibem (jak sugerują dane), 32 , 33 pojawienie się oporności na lek zależałoby od wielkości zmutowanego klonu na początku terapii i jego czasu podwojenia. Ponieważ większość zmutowanych i niezmutowanych klonów BCR-ABL ma podobne czasy podwojenia, 34 pacjent z zmutowanym klonem powinien być najbardziej zagrożony nawrotem w ciągu pierwszych kilku lat leczenia. Ta prognoza jest zgodna z widoczną tendencją spadkową ryzyka progresji choroby obserwowaną w naszym badaniu.
[przypisy: gabinet fizjoterapii wrocław, cialis bez recepty w aptece, okulista bez skierowania ]
[przypisy: vigrax jak stosować, purinasin, polmed starogard gdański ]