Wirusowe zapalenie wątroby typu B i WZW typu C u pacjentów w Oddziale Ratunkowym czesc 4

Najwyższy wskaźnik seroprewalencji dla HBsAg stwierdzono wśród czarnych mężczyzn w wieku od 55 do 64 lat (10 procent) i powyżej 84 lat (11 procent) (ryc. 1). Analiza regresji logistycznej wykazała, że osoby w wieku od 25 do 34 lat, od 35 do 44 lat oraz od 55 do 64 lat miały istotnie wyższy wskaźnik seropowalencyjności w przypadku HCV niż osoby w wieku powyżej 64 lat (tabela 2). Częstość występowania HBsAg nie różniła się istotnie w zależności od wieku. U 91 osobników stwierdzono zakażenie zarówno HCV, jak i HIV-1 (iloraz szans, 8,1; 95% przedział ufności, 5,8 do 11,5), au 17 wystąpiły zakażenia zarówno HIV-1, jak i HBsAg (iloraz szans, 2,5; 95-procentowy przedział ufności, od 1,5 do 4,3). Hipoteza niezależnych rozkładów została odrzucona dla każdej z tych dwóch relacji (P <0,001). Hipoteza ta nie mogła zostać odrzucona w przypadku 30 osób zakażonych zarówno HCV, jak i HBsAg (iloraz szans, 1,4; przedział ufności 95%, 0,9 do 2,1; P = 0,12). Wielowymiarowy model regresji logistycznej wykazał, że po uwzględnieniu innych współzmiennych żadne z tych trzech powiązań nie było istotne statystycznie (tabela 2). Chociaż wystąpiło więcej powikłań niż przewidywano na podstawie obserwowanych wskaźników seropowagencji, infekcje HBsAg i HCV występowały częściej w przypadku braku innych infekcji. W sumie 460 pacjentów (18 procent) miało HCV lub HBsAg bez jednoczesnego zakażenia HIV-1. Badanie samego przeciwciała HIV-1 spowodowałoby brak 367 z 458 pacjentów z zakażeniem HCV (80 procent) i 112 z 129 nosicieli HBsAg (87 procent). Ogólnie rzecz biorąc, testy na obecność HIV-1 nie pozwoliłyby zidentyfikować 460 spośród 629 pacjentów (73 procent) z co najmniej jednym zakażeniem innym niż HIV-1.
Seroprzedaż według czynników ryzyka
Wskaźniki seropowagencji HCV, HBsAg i HIV-1 w populacji stratyfikowanej według czynnika ryzyka przedstawiono w Tabeli 1. U osób przyjmujących narkotyki drogą dożylną odnotowano szczególnie wysokie wskaźniki infekcji wirusowej, szczególnie w przypadku HCV (83%). Osoby z aktywnością homoseksualną jako jedynym czynnikiem ryzyka miały stosunkowo wysokie wskaźniki wszystkich trzech markerów wirusowych, z czego 79 procent miało dowody co najmniej jednej infekcji wirusowej. Stosunkowo wysokie wskaźniki infekcji stwierdzono również wśród osób, których jedynym uznanym czynnikiem ryzyka była ekspozycja heteroseksualna; co najmniej jeden marker został znaleziony w 23 procentach. Nawet grupa osób bez rozpoznanego ryzyka charakteryzowała się stosunkowo wysokim wskaźnikiem zakażenia każdym wirusem. Wieloczynnikowa regresja logistyczna ujawniła, że jedynym ryzykiem niezależnie związanym z HBsAg była homoseksualizm, podczas gdy zarówno dożylne zażywanie narkotyków, jak i przyjmowanie produktów krwiopochodnych były związane z HCV (tabela 2).
Zbadaliśmy, czy obecność wirusa HIV-1 zwiększa prawdopodobieństwo koinfekcji zarówno HCV, jak i HBsAg u pacjentów w różnych kategoriach ryzyka. Nie stwierdzono wzrostu częstości występowania żadnego z wirusów wśród osób z kategoriami jednego ryzyka (P> 0,2). Analiza regresji, która odnosiła się do tych skojarzeń u osób z wieloma czynnikami ryzyka, miała podobne wyniki (tabela 2).
Potencjalne narażenie dostawców opieki zdrowotnej na infekcje wirusowe
Tabela 3. Tabela 3. Potencjalne narażenie dostawców opieki zdrowotnej na wirusy od pacjentów. Częstość niezabezpieczonej ekspozycji na krew lub płyny ustrojowe pacjentów oceniono na 98 procent pacjentów
[przypisy: usg wrocław prywatnie, purinasin, stomatolog warszawa ursynów ]