Wytrzymałość glikemiczna monoterapii rosiglitazonem, metforminą lub gliburydem ad

Wszyscy pacjenci w badaniu nie otrzymali wcześniej leczenia farmakologicznego cukrzycy typu 2, która została niedawno zdiagnozowana (tj. W ciągu 3 lat). Pierwszorzędowym wynikiem był czas do wystąpienia monoterapii na podstawie stężenia glukozy w osoczu ponad 180 mg na decylitr (> 10,0 mmol na litr) po nocnym poście. Badanie pozwoliło na bezpośrednie porównanie efektów metabolicznych tych trzech powszechnie stosowanych środków obniżających stężenie glukozy w długim okresie. Metody
Projekt badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Liczba uczestników ocenionych pod kątem bezpieczeństwa wynosiła 1456 w grupie otrzymującej rozyglitazon, 1454 w grupie z metforminą i 1441 w grupie gliburydowej. W sumie 63 pacjentów w grupie otrzymującej rozyglitazon, 57 w grupie otrzymującej metforminę i 104 pacjentów w grupie otrzymującej gliburyd wycofało się z badania przed pierwszą zaplanowaną oceną skuteczności (jak wskazują liczby w nawiasach), więc liczba pacjentów, którzy zostali oceniani dla skuteczności było 1393 w grupie rozyglitazonu, 1397 w grupie z metforminą i 1337 w grupie gliburydowej.
Protokół ADOPT, metody i wyjściową charakterystykę kohorty opisano poprzednio.13,14 Między kwietniem 2000 r. A czerwcem 2002 r. 4360 pacjentów, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia farmakologicznego z powodu niedawno zdiagnozowanej cukrzycy typu 2, zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej podwójnie ślepą próbę. monoterapia jednym z trzech badanych leków (ryc. 1). Badaniami objęto 488 ośrodków w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i 15 krajach europejskich. Randomizacja była przeprowadzana centralnie i była ukryta i uwarstwiona w zależności od płci pacjentów w blokach po sześć. Po wykluczeniu 9 pacjentów, którzy nie otrzymali badanego leku, w analizach bezpieczeństwa ocenialiśmy 4351 pacjentów: 1456 w grupie rozyglitazonu, 1454 w grupie z metforminą i 1441 w grupie gliburydowej. Spośród tych pacjentów 224 (63 w grupie leczonej rosiglitazonem, 57 w grupie otrzymującej metforminę i 104 w grupie gliburydowej) wycofało się przed pierwszą zaplanowaną oceną skuteczności, która dała w sumie 4127 pacjentów (95%) – w tym 1393 w przypadku rozyglitazonu grupa, 1397 w grupie otrzymującej metforminę i 1337 w grupie gliburydowej – w celu wykonania analiz skuteczności zamiaru leczenia.
Celem terapeutycznym był poziom glukozy w osoczu na czczo poniżej 140 mg na decylitr (7,8 mmol na litr). Pacjentów obserwowano aż do zakończenia badania w czerwcu 2006 r., A średni czas leczenia wynosił 4,0 lat (maksymalnie 6,1).
Pacjenci
Kwalifikujący się pacjenci byli w wieku od 30 do 75 lat, z poziomem glukozy w osoczu na czczo w zakresie od 126 do 180 mg na decylitr (7,0 do 10,0 mmol na litr), podczas gdy jedynym sposobem leczenia było zarządzanie stylem życia.13 Kryteria wykluczenia obejmowały klinicznie istotną chorobę wątroby, niewydolność nerek, historia kwasicy mleczanowej, niestabilna lub ciężka dławica piersiowa, znana zastoinowa niewydolność serca (CHF, New York Heart Association klasa I, II, III lub IV) lub niekontrolowane nadciśnienie.13
Administracja w monoterapii
W schemacie z podwójnie ślepą próbą pacjenci otrzymywali początkowe dawki dobowe 4 mg rozyglitazonu, 500 mg metforminy lub 2,5 mg gliburydu
[więcej w: okulista bez skierowania, teoria pięciu przemian, biorezonans poznań ]
[hasła pokrewne: olx drawsko pomorskie, korony cyrkonowe cena, odbudowa zęba na włóknie szklanym cena ]